PSALMORUM 58

1 In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem, quando misit Saul et custodivit domum ejus ut eum interficeret. 2 [Eripe me de inimicis meis, Deus meus, et ab insurgentibus in me libera me. 3 Eripe me de operantibus iniquitatem, et de viris sanguinum salva me. 4 Quia ecce ceperunt animam meam; irruerunt in me fortes. 5 Neque iniquitas mea, neque peccatum meum, Domine; sine iniquitate cucurri, et direxi. 6 Exsurge in occursum meum, et vide: et tu, Domine Deus virtutum, Deus Israël, intende ad visitandas omnes gentes: non miserearis omnibus qui operantur iniquitatem. 7 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes: et circuibunt civitatem. 8 Ecce loquentur in ore suo, et gladius in labiis eorum: quoniam quis audivit? 9 Et tu, Domine, deridebis eos; ad nihilum deduces omnes gentes. 10 Fortitudinem meam ad te custodiam, quia, Deus, susceptor meus es: 11 Deus meus misericordia ejus præveniet me. 12 Deus ostendet mihi super inimicos meos: ne occidas eos, nequando obliviscantur populi mei. Disperge illos in virtute tua, et depone eos, protector meus, Domine: 13 delictum oris eorum, sermonem labiorum ipsorum; et comprehendantur in superbia sua. Et de execratione et mendacio annuntiabuntur 14 in consummatione: in ira consummationis, et non erunt. Et scient quia Deus dominabitur Jacob, et finium terræ. 15 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes: et circuibunt civitatem. 16 Ipsi dispergentur ad manducandum; si vero non fuerint saturati, et murmurabunt. 17 Ego autem cantabo fortitudinem tuam, et exsultabo mane misericordiam tuam: quia factus es susceptor meus, et refugium meum in die tribulationis meæ. 18 Adjutor meus, tibi psallam, quia Deus susceptor meus es; Deus meus, misericordia mea.]