إِزهِّيذنْ 82
ATI1 أَزهّذْ ن أَسَافْ. أَربِّي إِبدّْ ذِي ثْمسْمُونْثْ ن أَربِّي. نتَّا إِحكّمْ س ڒْحقّْ ذِي ڒْوسْثْ ن إِربِّيثنْ. 2 مشْحَاڒْ إِ غَا ثكّمْ ثْحكّْممْ س ڒْغشّْ، أَذْ ثسّْڭعّْذمْ ؤُذمْ ن إِعفَّاننْ؟ سِيلَاهْ. 3 حكْممْ س ڒْحقّْ خْ ؤُمَارْخُو ؤُ خْ ؤُيُوجِيڒْ، أَغمْ ثَاسْغَارْثْ إِ ونِّي إِتّْوَاحصَّارنْ ؤُ إِ ؤُمزْڒُوضْ. 4 فكّمْ أَمَارْخُو ذ ؤُمزْڒُوضْ، فكّْ إِ-ث زڭْ ؤُفُوسْ ن إِعفَّاننْ. 5 نِيثْنِي وَارْ تّسّْننْ ؤُ وَارْ فهّْمنْ، ڭُّورنْ تّنّْضنْ ذِي ثَادْجسْثْ، مَارَّا ذْسُوسَا ن ثمُّورْثْ تّنْهزَّانْ. 6 نشّْ نِّيغْ: “كنِّيوْ ذ إِربِّيثنْ، كنِّيوْ مَارَّا ذ إِحنْجِيرنْ ن ؤُمْعُودْجِي خْ كُوڒْشِي!" 7 عَاذْ أَذْ ثمْثمْ أَمْ كُوڒْ بْنَاذمْ، أَذْ ثوْضَامْ أَمْ كُوڒْ إِجّنْ زِي ڒْحُوكَّامْ. 8 كَّارْ، أَ أَربِّي، حْكمْ خْ ثمُّورْثْ، مِينْزِي شكْ أَذْ ثطّْفذْ ثَاسْغَارْثْ نّشْ زِي مَارَّا ڒڭْنُوسْ.
