MEZMURLAR 137

1 Babil ırmakları kıyısında, orada oturduk. Siyon’u hatırladığımızda, evet ağladık. 2 O diyardaki söğütlere, arplarımızı astık. 3 Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler. Bize eziyet edenler sevinç ezgileri istediler: “Bize Siyon ezgilerinden birini söyleyin!” dediler. 4 Yahve’nin ezgisini yabancı bir diyarda nasıl söyleriz? 5 Eğer seni unutursam, ey Yeruşalem, sağ elim becerisini unutsun. 6 Eğer seni hatırlamazsam eğer Yeruşalem’i baş sevincimden üstün tutmazsam, dilim damağıma yapışsın, 7 Yeruşalem gününde, “Yıkın! Onu temeline kadar yıkın!” diyen Edom’un çocuklarına karşı, hatırla, ey Yahve. 8 Ey sen, yıkıma mahkûmsun ey Babil kızı, bize yaptığının karşılığını, sana ödetecek olana ne mutlu. 9 Senin yavrularını alıp kayaya çarpacak olana ne mutlu!