MEZMURLAR 141

1 Ey Yahve, seni çağırdım. Bana tez gel! Seni çağırdığımda sesimi dinle. 2 Duam buhur gibi, el kaldırışım akşam kurbanı gibi senin önünde dursun. 3 Ey Yahve, ağzıma bekçi koy. Dudaklarımın kapısını koru. 4 Yüreğimi kötülüğe meyletme, kötülük yapan adamlarla fesat işlemeyeyim. Onların lezzetlerinden yemeyeyim. 5 Doğru bana vursun, iyiliktir bu, azarlasın beni, başa sürülen yağ gibidir, başım onu reddetmesin, ama benim duam hep kötü işlere karşıdır. 6 Onların yargıçları kayanın yanına atıldı. Sözlerimi duyacaklar, çünkü yerinde söylenmiştir. 7 “Nasıl biri toprağı sürüp yararsa, kemiklerimiz de Şeol’ün ağzında öyle dağılmış durumda." 8 Çünkü gözlerim senin üzerinde, ey Efendimiz Yahve. Sana sığınıyorum. Canımı yoksul bırakma. 9 Bana kurdukları tuzaktan, kötülük işçilerinin kapanlarından koru beni. 10 Ben geçip giderken, kötüler hep birlikte kendi ağlarına düşsünler.