Аюп 26

¹ Аюп Билдадқа җававән мундақ деди: —

² «Мағдурсиз кишигә қалтис ярдәмләрни беривәттиң! Биләклири күчсиз адәмни карамәт қутқузувәттиң!

³ Әқли йоқ кишигә қалтис несиһәтләрни қиливәттиң! Вә униңға аламәт билимләрни намайән қиливәттиң!

⁴ Сән зади кимниң мәдити билән бу сөзләрни қилдиң? Сәндин чиқиватқини кимниң роһи? Худаниң улуқлуғи — Аюпниң баяни

⁵ — «Әрваһлар, йәни су астидикиләр, Шундақла у йәрдә барлиқ туруватқанлар толғинип кетиду;

⁶ Бәрһәқ, Худаниң алдида тәһтисараму йепинчисиз көрүниду, Һалакәтниңму япқучи йоқтур.

⁷ У йәрниң шималий қутупини аләм бошлуғиға созған, У йәр шарини бошлуқ ичидә муәлләқ қилған;

⁸ У суларни қоюқ булутлири ичигә жиғиду, Булут уларниң еғирлиғи биләнму житилип кәтмәйду.

⁹ У айниң йүзини япиду, У булутлири билән уни тосиду.

¹⁰ У суларниң үстигә чәмбәр сизип қойған, Буниң билән У йоруқлуқ һәм қараңғулуқниң чегарасини бекиткән.

¹¹ Асманларниң түврүклири тәврәп кетиду, Униң әйивини аңлапла алақзадә болуп кетиду.

¹² У деңизни қудрити билән тиничландуриду; Өз һекмити билән Раһабни парә-парә қилип янҗиветиду.

¹³ Униң Роһи билән асманлар безәлгән, Униң қоли тез қачқан әҗдиһани санҗийду.

¹⁴ Мана, бу ишлар пәқәт униң қилғанлириниң кичиккинә бир қисмидур, халас; Униң сөз-каламидин аңлаватқинимиз наһайити пәс бир шивирлаш, халас! Униң пүткүл зор қудритиниң гүлдүрмамисини болса кимму чүшинәлисун?!».