0014 1Cl 14

1Cl 14:1 Δικαιον ουν και οσιον, ανδρες αδελφοι, υπηκοους ημας μαλλον γενεσθαι τω θεω η τοις εν αλαζονεια και ακαταστασια μυσερου ζηλους αρχηγοις εξακολουθειν.

1Cl 14:2 βλαβην γαρ ου την τυχουσαν, μαλλον δε κινδυνον υποισομεν μεγαν, εαν ριψοκινδυνως επιδωμεν εαυτους τοις θελημασιν των ανθρωπων, οιτινες εξακοντιζουσιν εις εριν και στασεις, εις το απαλλοτριωσαι ημας του καλως εχοντος .

1Cl 14:3 χρηστευσωμεθα εαυτοις κατα την ευσπλαγχνιαν και γλυκυτητα του ποιησαντος ημας .

1Cl 14:4 γεγραπται γαρ: Χρηστοι εσονται οικητορες γης, ακακοι δε υπολειφθησονται επ’ αυτης: οι δε παρανομουντες εξολεθρευθησονται απ’ αυτης:

1Cl 14:5 και παλιν λεγει: Ειδον ασεβη υπερυψουμενον και επαιρομενον ως τας κεδρους του Λιβανου: και παρηλθον, και ιδου ουκ ην, και εξεζητησα τον τοπον αυτου, και ουχ ευρον. φυλασσε ακακιαν και ιδε ευθυτητα, οτι εστιν εγκαταλεμμα ανθρωπω ειρηνικω.