0021 1Cl 21

1Cl 21:1 Ορατε, αγαπητοι, μη αι ευεργεσιαι αυτου αι πολλαι γενωνται εις κριμα ημιν, εαν μη αξιως αυτου πολιτευομενοι τα καλα και ευαρεστα ενωπιον αυτου ποιωμεν μεθ’ ομονοιας .

1Cl 21:2 λεγει γαρ που: Πνευμα κυριου λυχνος ερευνων τα ταμιεια της γαστρος:

1Cl 21:3 ιδωμεν, πως εγγυς εστιν, και οτι ουδεν λεληθεν αυτον των εννοιων ημων ουδε των διαλογισμων ων ποιουμεθα:

1Cl 21:4 δικαιον ουν εστιν μη λειποτακτειν ημας απο του θεληματος αυτου.

1Cl 21:5 μαλλον ανθρωποις αφροσι και ανοητοις και επαιρομενοις και εγκαυχωμενοις εν αλαζονεια του λογου αυτων προσκοψωμεν η τω θεω.

1Cl 21:6 τον κυριον Ιησουν Χριστον, ου το αιμα υπερ ημων εδοθη, εντραπωμεν, τους προηγουμενους ημων αιδεσθωμεν, τους πρεσβυτερους τιμησωμεν, τους νεους παιδευσωμεν την παιδειαν του φοβου του θεου, τας γυναικας ημων επι το αγαθον διορθωσωμεθα.

1Cl 21:7 το αξιαγαπητον της αγνειας ηθος ενδειξασθωσαν, το ακεραιον της πραυτητος αυτων βουλημα αποδειξατωσαν, το επεικες της γλωσσης αυτων δια της σιγης φανερον ποιησατωσαν, την αγαπην αυτων μη κατα προσκλισεις, αλλα πασιν τοις φοβουμενοις τον θεον οσιως ισηνπαρεχετωσαν.

1Cl 21:8 τα τεκνα ημων της εν Χριστω παιδειας μεταλαμβανετωσαν: μαθετωσαν, τι ταπεινοφροσυνη παρα θεω ισχυει, τι αγαπη αγνη παρα θεω δυναται, πως ο φοβος αυτου καλος και μεγας και σωζων παντας τους εν αυτω οσιως αναστρεφομενους εν καθαρα διανοια.

1Cl 21:9 ερευνητης γαρ εστιν εννοιων και ενθυμησεων: ου η πνοη αυτου εν ημιν εστιν, και οταν θελη, ανελει αυτην.