0030 1Cl 30

1Cl 30:1 Αγιου ουν μερις υπαρχοντες ποιησωμεν τα του αγιασμου παντα, φευγοντες καταλαλιας, μιαρας τε και αναγνους συμπλοκας, μεθας τε και νεωτερισμους και βδελυκτας επιθυμιας, μυσεραν μοιχειαν, βδελυκτην υπερηφανιαν.

1Cl 30:2 Θεος γαρ, φησιν, υπερηφανοις αντιτασσεται, ταπεινοις δε διδωσιν χαριν.

1Cl 30:3 κολληθωμεν ουν εκεινοις, οις η χαρις απο του θεου δεδοται: ενδυσωμεθα την ομονοιαν ταπεινοφρονουντες, εγκρατευομενοι, απο παντος ψιθυρισμου και καταλαλιας πορρω εαυτους ποιουντες, εργοις δικαιουμενοι, μη λογοις .

1Cl 30:4 λεγει γαρ: Ο τα πολλα λεγων και αντακουσεται: η ο ευλαλος οιεται ειναι δικαιοσ;

1Cl 30:5 ευλογημενος γεννητος γυναικος ολιγοβιος . μη πολυς εν ρημασιν γινου.

1Cl 30:6 ο επαινος ημων εστω εν θεω και μη εξ αυτων: αυτεπαινετους γαρ μισει ο θεος .

1Cl 30:7 η μαρτυρια της αγαθης πραξεως ημων διδοσθω υπ’ αλλων, καθως εδοθη τοις πατρασιν ημων τοις δικαιοις .

1Cl 30:8 θρασος και αυθαδεια και τολμα τοις κατηραμενοις υπο του θεου: επιεικεια και ταπεινοφροσυνη και πραυτης παρα τοις ηυλογημενοις υπο του θεου.