0033 1Cl 33

1Cl 33:1 Τι ουν ποιησωμεν, αδελφοι; αργησωμεν απο της αγαθοποιιας και εγκαταλιπωμεν την αγαπην; μηθαμως τουτο εασαι ο δεσποτης εφ’ ημιν γε γενηθηναι, αλλα σπευσωμεν μετα εκτενειας και προθυμιας παν εργον αγαθον επιτελειν.

1Cl 33:2 αυτος γαρ ο δημιουργος και δεσποτης των απαντων επι τοις εργοις αυτου αγαλλιαται.

1Cl 33:3 τω γαρ παμμεγεθεστατω αυτου κρατει ουρανους εστηρισεν και τη ακαταληπτω αυτου συνεσει διεκοσμησεν αυτους: γην τε διεχωρισεν απο του περιεχοντος αυτην υδατος και ηδρασεν επι τον ασφαλη του ιδιου βουληματος θεμελιον: τα τε εν αυτη ζωα φοιτωντα τη εαυτου διαταξει εκελευσεν ειναι: θαλασσαν και τα εν αυτη ζωα προετοιμασας ενεκλεισεν τη εαυτου δυναμει.

1Cl 33:4 επι πασι το εξοχωτατον και παμμεγεθες κατα διανοιαν, ανθρωπον, ταις ιεραις και αμωμοις χερσιν επλασεν της εαυτου εικονος χαρακτηρα.

1Cl 33:5 ουτως γαρ φησιν ο θεος: Ποιησωμεν ανθρωπον κατ’ εικονα και καθ’ ομοιωσιν ημετεραν: και εποιησεν ο θεος τον ανθρωπον, αρσεν και θηλυ εποιησεν αυτους .

1Cl 33:6 ταυτα ουν παντα τελειωσας επηνεσεν αυτα και ηυλογησεν και ειπεν: Αυξανεσθε και πληθυνεσθε.

1Cl 33:7 ιδωμεν, οτι εν εργοις αγαθοις παντες εκοσμηθησαν οι δικαιοι, και αυτος δε ο κυριος εργοις αγαθοις εαυτον κοσμησας εχαρη.

1Cl 33:8 εχοντες ουν τουτον τον υπογραμμον αοκνως προσελθωμεν τω θεληματι αυτου: εξ ολης της ισχυος ημων αργασωμεθα εργον δικαιοσυνης .