0039 1Cl 39

1Cl 39:1 Αφρονες και ασυνετοι και μωροι και απαιδευτοι χλευαζουσιν ημας και μυκτηριζουσιν, εαυτους βουλομενοι επαιρεσθαι ταις διανοιαις αυτων.

1Cl 39:2 τι γαρ δυναται θνητοσ; η τις ισχυς γηγενουσ;

1Cl 39:3 γεγραπται γαρ: Ουκ ην μορφη προ οφθαλμων μου, αλλ’ η αυραν και φωνην ηκουον:

1Cl 39:4 Τι γαρ; μη καθαρος εσται βροτος εναντι κυριου; η απο των εργων αυτου αμεμπτος ανηρ, ει κατα παιδων αυτου ου πιστευει, κατα δε αγγελων αυτου σκολιον τι επενοησεν;

1Cl 39:5 ουρανος δε ου καθαρος ενωπιον αυτου: εα δε, οι κατοικουντες οικιας πηλινας, εξ ων και αυτοι εκ του αυτου πηλου εσμεν: επαισεν αυτους σητος τροπον, και απο πρωιθεν εως εσπερας ουκ ετι εισιν: παρα το μη δυνασθαι αυτους εαυτοις βοηθησαι απωλοντο.

1Cl 39:6 ενεφυσησεν αυτοις, και ετελευτησαν παρα το μη εχειν αυτους σοφιαν.

1Cl 39:7 επικαλεσαι δε, ει τις σοι υπακουσεται, η ει τινα αγιων αγγελων οψη: και γαρ αφρονα αναιρει οργη, πεπλανημενον δε θανατοι ζηλος .

1Cl 39:8 εγω δε εωρακα αφρονας ριζας βαλλοντας, αλλ’ ευθεως εβρωθη αυτων η διαιτα.

1Cl 39:9 πορρω γενοιντο οι υιοι αυτων απο σωτηριας: κολαβρισθειησαν επι θυραις ησσονων, και ουκ εσται ο εξαιρουμενος: α γαρ εκεινοις ητοιμασται, δικαιοι εδονται, αυτοι δε εκ κακων ουκ εξαιρετοι εσονται.