0057 1Cl 57

1Cl 57:1 Υμεις ουν οι την καταβολην της στασεως ποιησαντες υποταγητε τοις πρεσβυτεροις και παιδευθητε εις μετανοιαν, καμψαντες τα γονατα της καρδιας υμων.

1Cl 57:2 μαθετε υποτασσεσθαι, αποθεμενοι την αλαζονα και υπερηφανον της γλωσσης υμων αυθαδειαν: αμεινον γαρ εστιν υμιν, εν τω ποιμνιω του Χριστου μικρους και ελλογιμους ευρεθηναι, η καθ’ υπεροχην δοκουντας εκριφηναι εκ της ελπιδος αυτου.

1Cl 57:3 ουτως γαρ λεγει η παναρετος σοφια: Ιδου, προησομαι υμιν εμης πνοης ρησιν, διδαξω δε υμας τον εμον λογον.

1Cl 57:4 επειδη εκαλουν και ουχ υπηκουσατε, και εξετεινον λογους και ου προσειχετε, αλλα ακυρους εποιειτε τας εμας βουλας, τοις δε εμοις ελεγχοις ηπειθησατε: τοιγαρουν καγω τη υμετερα απωλεια επιγελασομαι, καταχαρουμαι δε ηνικα αν ερχηται υμιν ολεθρος και ως αν αφικηται υμιν αφνω θορυβος, η δε καταστροφη ομοια καταιγιδι παρη, η οταν ερχηται υμιν θλιψις και πολιορκια.

1Cl 57:5 εσται γαρ οταν επικαλεσησθε με, εγω δε ουκ εισακουσομαι υμων: ζητησουσιν με κακοι, και ουχ ευρησουσιν. εμισησαν γαρ σοφιαν, τον δε φοβον του κυριου ου προειλαντο, ουδε ηθελον εμαις προσεχειν βουλαις, εμυκτηριζον δε εμους ελεγχους .

1Cl 57:6 τοιγαρουν εδονται της εαυτων οδου τους καρπους, και της εαυτων ασεβειας πλησθησονται:

1Cl 57:7 ανθ’ ων γαρ ηδικουν νηπιους φονευθησονται, και εξετασμος ασεβεις ολει: ο δε εμου ακουων κατασκηνωσει επ’ ελπιδι πεποιθως και ησυχασει αφοβως απο παντος κακου.