0069 2Cl 4

2Cl 4:1 Μη μονον ουν αυτον καλωμεν κυριον: ου γαρ τουτο σωσει ημας .

2Cl 4:2 λεγει γαρ: Ου πας ο λεγων μοι: Κυριε, κυριε, σωθησεται, αλλ’ ο ποιων την δικαιοσυνην.

2Cl 4:3 ωστε ουν, αδελφοι, εν τοις εργοις αυτον ομολογωμεν, εν τω αγαπαν εαυτους, εν τω μη μοιχασθαι μηδε καταλαλειν αλληλων μηδε ζηλουν, αλλ’ εγκρατεις ειναι, ελεημονας, αγαθους: και συμπασχειν αλληλοις οφειλομεν, και μη φιλαργυρειν. εν τουτοις τοις εργοις ομολογωμεν αυτον και μη εν τοις εναντιοις:

2Cl 4:4 και ου δει ημας φοβεισθαι τους ανθρωπους μαλλον, αλλα τον θεον.

2Cl 4:5 δια τουτο, ταυτα υμων πρασσοντων, ειπεν ο κυριος: Εαν ητε μετ’ εμου συνηγμενοι εν τω κολπω μου και μη ποιητε τας εντολας μου, αποβαλω υμας και ερω υμιν: Υπαγετε απ’ εμου, ουκ οιδα υμας, ποθεν εστε, εργαται ανομιας .