0078 2Cl 13

2Cl 13:1 Αδελφοι ουν, ηδη ποτε μετανοησωμεν, νηψωμεν επι το αγαθον: μεστοι γαρ εσμεν πολλης ανοιας και πονηριας . εξαλειψωμεν αφ’ ημων τα προτερα αμαρτηματα και μετανοησαντες εκ ψυχης σωθωμεν, και μη γινωμεθα ανθρωπαρεσκοι μηδε θελωμεν μονον εαυτοις αρεσκειν, αλλα και τοις εξω ανθρωποις επι τη δικαιοσυνη, ινα το ονομα δι’ ημας μη βλασφημηται.

2Cl 13:2 λεγει γαρ ο κυριος: Δια παντος το ονομα μου βλασφημειται εν πασιν τοις εθνεσιν, και παλιν: Ουαι δι’ ον βλασφημειται το ονομα μου. εν τινι βλασφημειται; εν τω μη ποιειν υμας α βουλομαι.

2Cl 13:3 τα εθνη γαρ ακουοντα εκ του στοματος ημων τα λογια του θεου ως καλα και μεγαλα θαυμαζει: επειτα καταμαθοντα τα εργα ημων οτι ουκ εστιν αξια των ρηματων ων λεγομεν, ενθεν εις βλασφημιαν τρεπονται, λεγοντες ειναι μυθον τινα και πλανην.

2Cl 13:4 οταν γαρ ακουσωσιν παρ’ ημων, οτι λεγει ο θεος: Ου χαρις υμιν, ει αγαπατε τους αγαπωντας υμας, αλλα χαρις υμιν, ει αγαπατε τους εχθρους και τους μισουντας υμας: ταυτα οταν ακουσωσιν, θαυμαζουσιν την υπερβολην της αγαθοτητος: οταν δε ιδωσιν, οτι ου μονον τους μισουντας ουκ αγαπωμεν, αλλ’ οτι ουδε τους αγαπωντας, καταγελωσιν ημων, και βλασφημειται το ονομα.