0080 2Cl 15

2Cl 15:1 Ουκ οιομαι δε, οτι μικραν συμβουλιαν εποιησαμην περι εγκρατειας, ην ποιησας τις ου μετανοησει, αλλα και εαυτον σωσει καμε τον συμβουλευσαντα. μισθος γαρ ουκ εστιν μικρος πλανωμενην ψυχην και απολλυμενην αποστρεψαι εις το σωθηναι.

2Cl 15:2 ταυτην γαρ εχομεν την αντιμισθιαν αποδουναι τω θεω τω κτισαντι ημας, εαν ο λεγων και ακουων μετα πιστεως και αγαπης και λεγη και ακουη.

2Cl 15:3 εμμεινωμεν ουν εφ’ οις επιστευσαμεν δικαιοι και οσιοι, ινα μετα παρρησιας αιτωμεν τον θεον τον λεγοντα Ετι λαλουντος σου ερω: ιδου παρειμι.

2Cl 15:4 τουτο γαρ το ρημα μεγαλης εστιν επαγγελιας σημειον: ετοιμοτερον γαρ εαυτον λεγει ο κυριος εις το διδοναι του αιτουντος .

2Cl 15:5 τοσαυτης ουν χρηστοτητος μεταλαμβανοντες μη φθονησωμεν εαυτοις τυχειν τοσουτων αγαθων. οσην γαρ ηδονην εχει τα ρηματα ταυτα τοις ποιησασιν αυτα, τοσαυτην κατακρισιν εχει τοις παρακουσασιν.