0092 Brn 7
Brn 7:1 Ουκουν νοειτε, τεκνα ευφροσυνης, οτι παντα ο καλος κυριος προεφανερωσεν ημιν, ινα γνωμεν ω κατα παντα ευχαριστουντες οφειλομεν αινειν.
Brn 7:2 Ει ουν ο υιος του θεου, ων κυριος και μελλων κρινειν ζωντας και νεκρους, επαθεν ινα η πληγη αυτου ζωοποιηση ημας, πιστευσωμεν οτι ο υιος του θεου ουκ ηδυνατο παθειν ει μη δι’ ημας .
Brn 7:3 Αλλα και σταυρωθεις εποτιζετο οξει και χολη. Ακουσατε, πως περι τουτου πεφανερωκαν οι ιερεις του ναου, γεγραμμενης εντολης: Ος αν μη νηστευση την νηστειαν, θανατω εξολεθρευθησεται. Ενετειλατο κυριος, επει και αυτος υπερ των ημετερων αμαρτιων εμελλεν το σκευος του πνευματος προσφερειν θυσιαν, ινα και ο τυπος ο γενομενος επι Ισαακ του προσενεχθεντος επι το θυσιαστηριον τελεσθη.
Brn 7:4 Τι ουν λεγει εν τω προφητη; Και φαγετωσαν εκ του τραγου του προσφερομενου τη νηστεια υπερ πασων των αμαρτιων. Προσεχετε ακριβως: Και φαγετωσαν οι ιερεις μονοι παντες το εντερον απλυτον μετα οξους .
Brn 7:5 Προς τι; Επειδη εμε υπερ αμαρτιων μελλοντα του λαου μου του καινου προσφερειν την σαρκα μου μελλετε ποτιζειν χολην μετα οξους, φαγετε υμεις μονοι, του λαου νηστευοντος και κοπτομενου επι σακκου και σποδου - ινα δειξη οτι δει αυτον παθειν υπ’ αυτων.
Brn 7:6 Πως ουν ενετειλατο; προσεχετε: Λαβετε δυο τραγους καλους και ομοιους και προσενεγκατε, και λαβετω ο ιερευς τον ενα εις ολοκαυτωμα υπερ αμαρτιων. Τον δε ενα τι ποιησουσιν; Επικαταρατος, φησιν, ο εις .
Brn 7:7 Προσεχετε, πως ο τυπος του Ιησου φανερουται.
Brn 7:8 Και εμπτυσατε παντες και κατακεντησατε και περιθετε το εριον το κοκκινον περι την κεφαλην αυτου, και ουτως εις ερημον βληθητω. Και οταν γενηται ουτως, αγει ο βασταζων τον τραγον εις την ερημον και αφαιρει το εριον και επιτιθησιν αυτο επι φρυγανον το λεγομενον ραχη, ου και τους βλαστους ειωθαμεν τρωγειν εν τη χωρα ευρισκοντες . Ουτως μονης της ραχης οι καρποι γλυκεις εισιν.
Brn 7:9 Τι ουν και τουτο; προσεχετε: Τον μεν ενα επι το θυσιαστηριον, τον δε ενα επικαταρατον, και οτι τον επικαταρατον εστεφανωμενον. Επειδη οψονται αυτον τοτε τη ημερα τον ποδηρη εχοντα τον κοκκινον περι την σαρκα και ερουσιν: Ουχ ουτος εστιν, ον ποτε ημεις εσταυρωσαμεν εξουθενησαντες και κατακεντησαντες και εμπτυσαντεσ; αληθως ουτος ην, ο τοτε λεγων εαυτον υιον θεου ειναι.
Brn 7:10 Πως γαρ ομοιος εκεινω; εις τουτο ομοιους τους τραγους και καλους, ισους, ινα οταν ιδωσιν αυτον τοτε ερχομενον, εκπλαγωσιν επι τη ομοιοτητι του τραγου. Ουκουν ιδε τον τυπον του μελλοντος πασχειν Ιησου.
Brn 7:11 Τι δε, οτι το εριον εις μεσον των ακανθων τιθεασιν; τυπος εστιν του Ιησου τη εκκλησια κειμενος, οτι ος εαν θελη το εριον αραι το κοκκινον, δει αυτον πολλα παθειν δια το ειναι φοβεραν την ακανθαν, και θλιβεντα κυριευσαι αυτου. Ουτως, φησιν, οι θελοντες με ιδειν και αψασθαι μου της βασιλειας οφειλουσιν θλιβεντες και παθοντες λαβειν με .