0095 Brn 10

Brn 10:1 Οτι δε Μωυσης ειπεν: Ου φαγεσθε χοιρον ουτε αετον ουτε οξυπτερον ουτε κορακα ουτε παντα ιχθυν, ος ουκ εχει λεπιδα εν αυτω, τρια ελαβεν εν τη συνεσει δογματα.

Brn 10:2 Περας γε τοι λεγει αυτοις εν τω Δευτερονομιω: Και διαθησομαι προς τον λαον τουτον τα δικαιωματα μου. Αρα ουν ουκ εστιν εντολη θεου το μη τρωγειν, Μωυσης δε εν πνευματι ελαλησεν.

Brn 10:3 Το ουν χοιριον προς τουτο ειπεν: ου μη κολληθηση, φησιν, ανθρωποις τοιουτοις, οιτινες εισιν ομοιοι χοιροις: τουτεστιν οταν σπαταλωσιν, επιλανθανονται του κυριου, οταν δε υστερωνται, επιγινωσκουσιν τον κυριον, ως και ο χοιρος, οταν τρωγει, τον κυριον ουκ οιδεν, οταν δε πεινα, κραυγαζει, και λαβων παλιν σιωπα.

Brn 10:4 Ουδε φαγη, φησιν, τον αετον ουδε τον οξυπτερον ουδε τον ικτινα ουδε τον κορακα: ου μη, φησιν, κολληθηση ουδε ομοιωθηση ανθρωποις τοιουτοις, οιτινες ουκ οιδασιν δια κοπου και ιδρωτος εαυτοις ποριζειν την τροφην, αλλα αρπαζουσιν τα αλλοτρια εν ανομια αυτων και επιτηρουσιν ως εν ακεραιοσυνη περιπατουντες και περιβλεπονται, τινα εκδυσωσιν δια την πλεονεξιαν, ως και τα ορνεα ταυτα μονα εαυτοις ου ποριζει την τροφην, αλλα αργα καθημενα εκζητει, πως αλλοτριας σαρκας καταφαγη, οντα λοιμα τη πονηρια αυτων.

Brn 10:5 Και ου φαγη , φησιν, σμυραιναν ουδε πολυπα ουδε σηπιαν: ου μη, φησιν, ομοιωθηση κολλωμενος ανθρω ποις τοιουτοις, οιτινες εις τελος εισιν ασεβεις και κεκριμενοι ηδη τω θανατω, ως και ταυτα τα ιχθυδια μονα επικαταρατα εν τω βυθω νηχεται μη κολυμβωντα ως τα λοιπα, αλλ’ εν τη γη κατω του βυθου κατοικει.

Brn 10:6 Αλλα και τον δασυποδα ου φαγη : προς τι; ου μη γενη, φησιν, παιδοφθορος ουδε ομοιωθηση τοις τοιου τοις . Οτι ο λαγωος κατ’ ενιαυτον πλεονεκτει την αφοδευσιν: οσα γαρ ετη ζη, τοσαυτας εχει τρυπας .

Brn 10:7 Αλλα ουδε την υαιναν φαγη : ου μη, φησιν, γενη μοιχος ουδε φθορευς ουδε ομοιωθηση τοις τοιουτοις . Προς τι; οτι το ζωον τουτο παρ’ ενιαυτον αλλασσει την φυσιν και ποτε μεν αρρεν, ποτε δε θηλυ γινεται.

Brn 10:8 Αλλα και την γαλην εμισησεν. Καλως: ου μη γενη, φησιν, τοιουτος, ουδε ομοιωθηση τοις τοιουτοις οιους ακουομεν ανομιαν ποιουντας εν τω στοματι δι’ ακαθαρσιαν, ουδε κολληθηση ταις ακαθαρτοις ταις την ανομιαν ποιουσαις εν τω στοματι. Το γαρ ζωον τουτο τω στοματι κυει.

Brn 10:9 Περι μεν των βρωματων λαβων Μωυσης τρια δογματα ουτως εν πνευματι ελαλησεν: οι δε κατ’ επιθυμιαν της σαρκος ως περι βρωσεως προσεδεξαντο.

Brn 10:10 Λαμβανει δε των αυτων τριων δογματων γνωσιν Δαυιδ και λεγει ομοιως: Μακαριος ανηρ, ος ουκ επορευθη εν βουλη ασεβων, καθως και οι ιχθυες πορευονται εν σκοτει εις τα βαθη: ουδε εν οδω αμαρτωλων εστη, καθως οι δοκουντες φοβεισθαι τον κυριον αμαρτανουσιν ως ο χοιρος, ουδε επι καθεδραν λοιμων εκαθισεν, καθως τα πετεινα καθημενα εις αρπαγην. Εχετε τελειως και περι της βρωσεως .

Brn 10:11 Αλλ’ ειπεν Μωυσης: Φαγεσθε παν διχηλουν και μαρυκωμενον. Τι λεγει; οτι την τροφην λαμβανων οιδεν τον τρεφοντα αυτον και επ’ αυτω αναπαυομενος ευφραινεσθαι δοκει. Καλως ειπεν βλεπων την εντολην. Τι ουν λεγει; κολλασθε μετα των φοβουμενων τον κυριον, μετα των μελετωντων ο ελαβον διασταλμα ρηματος εν τη καρδια, μετα των λαλουντων τα δικαιωματα κυριου και τηρουντων, μετα των ειδοτων, οτι η μελετη εστιν εργον ευφροσυνης, και αναμαρυκωμενων τον λογον κυριου. Τι δε το διχηλουν ; οτι ο δικαιος και εν τουτω τω κοσμω περιπατει και τον αγιον αιωνα εκδεχεται. Βλεπετε, πως ενομοθετησεν Μωυσης καλως .

Brn 10:12 Αλλα ποθεν εκεινοις ταυτα νοησαι η συνιεναι; ημεις δε δικαιως νοησαντες τας εντολας λαλουμεν, ως ηθελησεν κυριος . Δια τουτο περιετεμεν τας ακοας ημων και τας καρδιας, ινα συνιωμεν ταυτα.