Quick Definition
evil report, defamation
Strong's Definition
defamation
Derivation: from a compound of G1418 (δυσ-) and G5345 (φήμη);
KJV Usage: evil report
Thayer's Greek Lexicon
δυσφημία, δυσφημίας, ἡ, both the condition of a δύσφημος, i. e. of one who is defamed, viz. ill-repute, and the action of one who uses opprobrious language, viz. defamation, reproach: διά δυσφημίας καί εὐφημίας (A. V. by evil report and good report), 2Co_6:8. (1Ma_7:38; 3Ma_2:26. Dionysius II. 6, 48; Plutarch, de gen. Socrates § 18, p. 587f.)
Mounce Concise Greek Dictionary
δυσφημία dysphēmia 1x
ill words; words of ill omen; reproach, contumely, 2Co_6:8
Abbott-Smith Greek Lexicon
** δυσφημέω , -ώ
( < δύσφημος , slanderous ),
[in LXX : 1Ma_7:41 * ;]
1. intrans ., to use evil words (Ζsch .).
2. Trans., to speak ill of, defame ( Soph .): pass ., 1Co_4:13 .†
** δυσφημία , -ας , ἡ
( < δύσφημος , slanderous ),
[in LXX : 1Ma_7:38 , 3Ma_2:20 * ;]
evil-speaking, defamation: opp . to εὐφημία , 2Co_6:8 .†
Moulton & Milligan — Vocabulary of the Greek NT
δυσφημία [page 173]
Syll 366 .15 ( c. A.D. 38) ὅπως μὴ τὸ πολυδάπανον αὐτῆς τῶν κατασκευαζομένων ἔργων [αἱ ] περὶ τὴν ἀγορὰν ἐνποδίσωσι δυσφημίαι .
Liddell-Scott — Intermediate Greek Lexicon
δυσφημία [Etym: from δυσφημέω] δυσφημία, ἡ, "ill language, words of ill omen", Soph.
STEPBible — Tyndale Abridged Greek Lexicon
δυσφημία, -ας, ἡ
(δύσφημος, slanderous), [in LXX: 1Ma.7:38, 3Ma.2:20 * ;]
evil-speaking, defamation: opposite to εὐφημία, 2Co.6:8.†
(AS)
