ἔγκλημα (see ἐν, III. 3), ἐγκλήματος, τό (ἐγκαλέω), accusation: the crime of which one is accused, Act_25:16; ἔγκλημα ἔχειν, to have laid to one's charge, be accused of a crime, Act_23:29. (Often in Attic writings from Sophocles and Thucydides on.) [SYNONYMS: see κατηγορέω; cf. Isocrates 16, 2 τάς μέν γάρ δίκας ὑπέρ τῶν ἰδίων ἐγκληματων λαγχανουσι, τάς δέ κατηγοριας ὑπέρ τῶν τῆς πόλεως πραγμάτων ποιοῦνται, καί πλείω χρόνον διατριβουσι τόν πατέρα μου διαβαλλοντες ἤ κτλ.]

ἔγκλημα enklēma 2x an accusation, charge, crimination, Act_23:29 ; Act_25:16

*ἔγκλημα , -τος , τό ( < ἐγκαλέω ), an accusation, charge: Act_23:29 ; Act_25:16 ( Cremer , 743).†

ἔγκλημα [page 179] P Tebt I. 5 .8 (a royal decree B.C. 118) proclaims an amnesty ἀγνοημάτων ἁμαρτημ [άτ ]ων [ἐ ]ν̣[κλημάτων for errors, crimes, accusations, (Edd.). Cf. also BGU IV. 1036 .81 (A.D. 108) Τεσεᾶφις ἐπιδέδωκε τὸ ἔνκλημα καθὼς πρόκ (ειται ), P Oxy II. 237 vii. 16 (A.D. 186) ἐπὶ προφάσει ἑτέρων ἐνκλημάτων , on the pretence of counter-accusations, ib. viii. 20 οὐκ ἀπέχεται τὰ χρηματικὰ διὰ τούτων τῶν ἐνκλημάτων , P Ryl II. 116 .1 (A.D. 194) ἀντίγραφον ἐγκλήματος Σ ., copy of a complaint by S. , P Tebt II. 616 (ii/A.D.) τῶν τεθέντων ἐνκλημάτων . For ἔγκλησις we may cite P Ryl II. 65 .15 (B.C. 67?) τοὺς δὲ τ [ὴ ]ν̣ ἔγκλησιν πεποιημένους , those who brought the accusation (Edd.), and for ἔγκλητος P Tebt I. 27 .4 (B.C. 113) πλὴ [ν ] ἴσθι μὲν ἔγκλητος ὑπάρχων , but be sure that you are liable to accusation (Edd.).

ἔγκλημα ἔγκλημα, ατος, τό, [Etym: ἐγκαλέω] "an accusation, charge, complaint", Soph. , etc.; ἐγκλήματα ἔχειν τινός ῀ ἐγκαλεῖν τινι, Thuc. ; ἔγκλημα διαλύεσθαι id=Thuc.

ἔγκλημα -τος, τό (ἐγκαλέω), an accusation, charge: Act.23:29 25:16 (Cremer, 743).† (AS)