0007 1Cl 7

1Cl 7:1 Ταυτα, αγαπητοι, ου μονον υμας νουθετουντες επιστελλομεν, αλλα και εαυτους υπομιμνησκοντες: εν γαρ τω αυτω εσμεν σκαμματι, και ο αυτος ημιν αγων επικειται.

1Cl 7:2 διο απολιπωμεν τας κενας και ματαιας φροντιδας, και ελθωμεν επι τον ευκλεη και σεμνον της παραδοσεως ημων κανονα,

1Cl 7:3 και ιδωμεν, τι καλον και τι τερπνον και τι προσδεκτον ενωπιον του ποιησαντος ημας .

1Cl 7:4 ατενισωμεν εις το αιμα του Χριστου και γνωμεν, ως εστιν τιμιον τω πατρι αυτου, οτι δια την ημετεραν σωτηριαν εκχυθεν παντι τω κοσμω μετανοιας χαριν υπηνεγκεν.

1Cl 7:5 διελθωμεν εις τας γενεας τασας, και καταμαθωμεν οτι εν γενεα και γενεα μετανοιας τοπον εδωκεν ο δεσποτης τοις βουλομενοις επιστραφηναι επ’ αυτον.

1Cl 7:6 Νωε εκηρυξεν μετανοιαν, και οι υπακουσαντες εσωθησαν.

1Cl 7:7 Ιωνας Νινευιταις καταστροφην εκηρυξεν: οι δε μετανοησαντες επι τοις αμαρτημασιν αυτων εξιλασαντο τον θεον ικετευσαντες και ελαβον σωτηριαν, και περ αλλοτριοι του θεου οντες .