0090 Brn 5

Brn 5:1 Εις τουτο γαρ υπεμεινεν ο κυριος παραδουναι την σαρκα εις καταφθοραν, ινα τη αφεσει των αμαρτιων αγνισθω μεν, ο εστιν εν τω ραντισματι αυτου του αιματος .

Brn 5:2 Γεγραπται γαρ περι αυτου α μεν προς τον Ισραηλ, α δε προς ημας λεγει δε ουτως: Ετραυματισθη δια τας ανομιας ημων και μεμαλακισται δια τας αμαρτιας ημων: τω μωλωπι αυτου ημεις ιαθημεν: ως προβατον επι σφαγην ηχθη και ως αμνος αφωνος εναντιον του κειραντος αυτον.

Brn 5:3 Ουκουν υπερευχαριστειν οφειλομεν τω κυριω, οτι και τα παρεληλυθοτα ημιν εγνωρισεν και εν τοις ενεστωσιν ημας εσοφισεν, και εις τα μελλοντα ουκ εσμεν ασυνετοι.

Brn 5:4 Λεγει δε η γραφη: Ουκ αδικως εκτεινεται δικτυα πτερωτοις - τουτο λεγει, οτι δικαιως απολειται ανθρωπος, ος εχων οδου δικαιοσυνης γνωσιν εαυτον εις οδον σκοτους απο συνεχει.

Brn 5:5 Ετι δε και τουτο, αδελφοι μου: ει ο κυριος υπεμεινεν παθειν υπερ της ψυχης ημων, ων παντος του κοσμου κυριος, ω ειπεν ο θεος απο καταβολης κοσμου: Ποιησωμεν ανθρωπον κατ’ εικονα και καθ’ ομοιωσιν ημετεραν , πως ουν υπεμεινεν υπο χειρος ανθρωπων παθειν; μαθετε.

Brn 5:6 Οι προφηται, απ’ αυτου εχοντες την χαριν, εις αυτον επρο φητευσαν: αυτος δε, ινα καταργηση τον θανατον και την εκ νεκρων αναστασιν δειξη, οτι εν σαρκι εδει αυτον φανερωθηναι, υπεμεινεν,

Brn 5:7 ινα τοις πατρασιν την επαγγελιαν αποδω και αυτος εαυτω τον λαον τον καινον ετοιμαζων επιδειξη επι της γης ων, οτι την αναστασιν αυτος ποιησας κρινει.

Brn 5:8 Περας γε τοι διδασκων τον Ισραηλ και τηλικαυτα τερατα και σημεια ποιων, ουχ οτι εκηρυσσεν και υπερηγαπησαν αυτον.

Brn 5:9 Οτε δε τους ιδιους αποστολους τους μελλοντας κηρυσσειν το ευαγγελιον αυτου εξελεξατο, οντας υπερ πασαν αμαρτιαν ανομωτερους, ινα δειξη οτι ουκ ηλθεν καλεσαι δικαιους, αλλα αμαρτωλους, τοτε εφανερωσεν εαυτον ειναι υιον θεου.

Brn 5:10 Ει γαρ μη ηλθεν εν σαρκι, πως αν εσωθησαν οι ανθρωποι βλεποντες αυτον, οτε τον μελλοντα μη ειναι ηλιον, εργον των χειρων αυτου υπαρχοντα, εμβλε ποντες ουκ ισχυουσιν εις τας ακτινας αυτου αντοφθαλμησαι;

Brn 5:11 Ουκουν ο υιος του θεου εις τουτο εν σαρκι ηλθεν, ινα το τελειον των αμαρτηματων ανακεφαλαιωση τοις διωξασιν εν θανατω τους προφητας αυτου.

Brn 5:12 Ουκουν εις τουτο υπεμεινεν. Λεγει γαρ ο θεος την πληγην της σαρκος αυτου εξ αυτων: Οταν παταξωσιν τον ποιμενα αυτων, τοτε απολειται τα προβατα της ποιμνης .

Brn 5:13 Αυτος δε ηθελησεν ουτως παθειν: εδει γαρ, ινα επι ξυλου παθη. Λεγει γαρ ο προφητευων επ’ αυτω: Φεισαι μου της ψυχης απο ρομφαιας, και καθηλωσον μου τας σαρκας, οτι πονηρευομενων συναγωγη επανεστησαν μοι.

Brn 5:14 Και παλιν λεγει: Ιδου, τεθεικα μου τον νωτον εις μαστιγας, και τας σιαγονας εις ραπισματα, το δε προσωπον μου εθηκα ως στερεαν πετραν.