συγκυρία, συγκυριας, ἡ (συγκύρειν, to happen, turn out), accident, chance: κατά συγκυρίαν, by chance, accidentally, Luk_10:31. (Hippocrates; ecclesiastical and Byzantine writings; Greek writings from Polybius down more common use συγκυρησις and συγκυρημα (Winer's Grammar, 24).)

συγκυρία synkyria 1x concurrence, coincidence, chance, accident; κατὰ συγκρυίαν , by chance, accidentally, Luk_10:31

** συγκυρία , -ας , ἡ ( < συγκυρέω , to happen ), [in Sm .: 1Sa_6:9 ( H4745 ) * ;] (more freq . in late writers, συγκύρησις , -ημα ), chance, coincidence: κατὰ σ . ( v. MM , xxiii), Luk_10:31 ( Hippocr ., Eccl .).†

συγκυρία [page 595] With the phrase κατὰ συγκυρίαν in Luk_10:31 we may compare κατὰ δέ τινα συν (τυχεί )αν τελευτήσαντος αὐτοῦ ἐν τῆι Διο (σπόλ )ει in P Tor II. 8 .63 (B.C. 119). For the verb see P Hib I. 82 .19 (B.C. 239 8) περὶ τῶν εἰς ταῦτα συγκυρόντων , in all that concerns this, and its common use in connexion with the appurtenances of a house, e.g. P Tebt II. 381 .12 (A.D. 123) (= Selections , p. 78) οἰκίαν καὶ αὐλὴν καὶ τὰ συνκύρωντα (for form see OGIS p. 117) πάντα . Συγκυρέω is similarly used in P Oxy VI. 907 .9 (A.D. 276) χρηστήρια καὶ συνκυροῦντα πάντα , utensils and all appurtenances. In the Greek Pentateuch συνκυροῦντα is one of the four terms to denote suburbs (see Thackeray Gr. i. p. 4 n. .4 ) : cf. P Lond 604 .2 (A.D. 47) (= III. p. 71) παρὰ . . . Σωτη̣[ρίχ ]ο (υ ) κωμογραμμ (ατέως ) Κροκοδείλων πόλεως καὶ τ [ῶν σ ]υνκυρουσῶν κωμῶν .

συγκυρία [Etym: from συγκυ^ρέω] συγκυ^ρία, ἡ, "coincidence", κατὰ συγκυρίαν "by chance", NTest.

συγκυρία, -ας, ἡ (συγκυρέω, to happen), [in Sm.: 1Ki.6:9 (מִקְרֶה) * ;] (more frequently in late writers, συγκύρησις, -ημα), chance, coincidence: κατὰ σ. (see MM, xxiii), Luk.10:31 (Hippocr., Eccl.).† (AS)